Czym są style w kompozycjach florystycznych?

"Style kompozycji określają wizualne ważenie kompozycji. To jeden z najlepszych terminów opisujących style kompozycji w odniesieniu do roślin i ich części." - Gregor Lerscha. Rodzaj kompozycji określa się jako rodzaj wyrażania określonego przedmiotu kompozycji poprzez wykorzystanie roślin i akcesoriów florystycznych. Jeśli forma, w której florysta ma wykonać prace lub charakter roślin nie wskazują na styl kompozycji, może zadziałać wyobraźnia, która praktycznie nie ma ograniczeń podczas tworzenia kompozycji. Szkoły florystyczne praktykują przeróżną liczbę stylów, jednak głównie praktykuję się trzy najistotniejsze.

Style kompozycji roślinnych:

Styl dekoracyjny

Cechuje się obszernym aranżowaniem, zdobieniami w celu upiększenia dekoracji. Największą uwagę przykuwa się do walorów dekoracyjnych roślin i towarzyszących im materiałów florystycznych i dekoracyjnych. Styl dekoracyjny to ten, w którym najłatwiej zgubić wyczucie dobrego smaku. Kompozycje w tym stylu to przeważnie wielostronne, przyjmujące kształt kuli, trójkąta, kropli lub owalu formy. Wykorzystuje się do nich naczynia takie jak wazon, dzban, waza, wysoka misa, donica czy koszyk. Do wykonania tego rodzaju kompozycji z kwiatów stosuję się gąbkę florystyczną. Kompozycja z kwiatów często uzupełniana trawami, pąkami, pędami drzew i krzewów w zależności od pory roku. Wyczucie florysty jest wystawiane na próbę w momencie, kiedy dodaję on sztucznych dekoracji takich jak kokardy wstążki czy szpilki. Trzeba wyczuć czy wbita szpilka w kwiat będzie faktycznie dekoracją, czy może zaszkodzi całokształtowi. Cechy stylu dekoracyjnego:

  • duża ilość materiały roślinnego
  • różnorodność kwiatów i różnego rodzaju materiału roślinnego
  • dodatki sztuczne takie jak kokardy, wstążki, figurki czy koraliki
  • konstrukcje w których zaczyna się tworzenie kompozycji: kryzy, naczynia itd.
  • zarys zamkniętych kompozycji
  • najczęściej promienisty układ łodygi
  • na ogół na górze umieszcza się lżejsze i jaśniejsze elementy kompozycji a w centrum cięższe i ciemniejsze
  • kontrasty barw,form wielkości i struktur 

Styl wegetatywny

Podczas tworzenia wegetatywnej kompozycji, florysta powinien zwrócić uwagę przede wszystkim na układ roślin. Maja one wyglądać w ten sposób, jakby rosły obok siebie wegetowały. Tworzenie tego rodzaju kompozycji wymaga dużej znajomości na temat kwiatów, ich wzrostu i środowiska, w jakim wzrastają. Muszą zostać zachowane formy i linie zgodnie z naturą zarówna w przypadku pojedynczych roślin jak skupisk kilku. Osobą patrząca na nie ma odnosić wrażenie, że patrzy na naturalne środowisko. Jest to kompozycja bardzo naturalna, z zachowaniem dużej przestrzeni. Cechy kompozycji wegetatywnej:

  • rośliny oraz ich ułożenie odzwierciedla naturalne wzorce
  • zachowane naturalne kształty roślin
  • nie wykorzystuje się do niej żadnych sztucznych dekoracji i naczyń, wszystko naturalne
  • piętrowy układ roślin
  • uzupełnienie naturalnymi elementami takimi jak: kora, kamienie, gałęzie, mech itd.
  • nie miesza się roślin z różnych stref klimatycznych i roślinnych

Styl formalno-linearny

W tym stylu dominujące są linie i formy tworzące harmonijną całość. Największe znaczenie w stylu formalno-linearnym mają linie poszczególnych roślin oraz wyszukane i ciekawe pojemniki. Konieczna podczas tworzenia takiej kompozycji jest znajomość charakteru linii, ich przebiegu, odpowiedniego sposobu przecinania się oraz form występujących w naturze. Bardzo ważne jest to, aby pozostawić wolne przestrzenie.

  • asymetria
  • nadrzędna rola form i linii
  • duża przestrzeń, wyeksponowanie i możliwość dostrzeżenia kreatywność każdej rośliny
  • kontrasty linii, form. pokrojów, kształtów
  • uwydatnianie naczyń, najczęściej geometrycznych kształtów
  • lekki strzeliste formy w górnych częściach układu

Komentarze (0)

Brak komentarzy w tym momencie.

Nowy komentarz